De Puritein van de Hertenpolder
Nu zweert Janus al zijn plichtplegingen af. Het is al ijdelheid bevonden. Zijn knielen, zijn woorden prevelen, zijn lezen, zijn kerkgaan, zijn spreken van de waarheid, zijn getuigen, 't is alles zonde. God vraagt naar waarheid in 't binnenste. De Heere wil in Waarheid gediend worden.Deze g ...
De Puritein van de Hertenpolder
— Hij is niet van gisteren, gelooft Mia. Klein, maar dapper.— En wat moi-je vurdiene, Piet?— Als ik een geschikte baas krijg en eten als jullie, krek eender, ben ik met tweehonderd gulden tevreden.Janus ziet zijn vrouw eens aan. Hij voelt er wel voor, hem te houden. Zij knikt ...
De Puritein van de Hertenpolder
Dan is het tijd om heen te gaan. Ja, het is tijd. Janus staat op.O, welk een koningskind leeft er onder dit dak.Hier zou hij willen wonen.— Dag Matje, zegt hij.In zijn ogen staan tranen.De wereld heeft hen niet gekend. Maar Christus kent ze.— Dag jongen. ...
De Puritein van de Hertenpolder
Aldert kent er maar één zoals Janus, in de hele Hertepolder. Dan kan hij de polder doorkruisen van Oost naar West, van Noord naar Zuid ; voor zijn besef is Janus Veldstroo een christen, die elk 't zijne geeft en zo zijn naaste dient, zoals het betaamt. Juist vanwege al de laster, die als ...
De Puritein van de Hertenpolder
8) — Daar is Aldert van Janna, zegt Mia.Ik heb je daar weleens van verteld. Janus. - O zo, is hij dat! antwoordt Janus begrijpend, niet afkerig van een ontmoeting met hem.Aldert ziet het jonge echtpaar lachend aan.— Is dat je man, Miao ? ...
De Puritein van de Hertenpolder
— Feitelijk hai-jie d'r buuten blieve motte, gekke kwast! Altiet doen of ik ut op je leve gemunt het.Met een vlucht schiet hij naar de andere hoek van het hok. Hij blijft die man wantrouwen, die hem nooit een teek uittrok. Het is de bokkennatuur, die vreemd blijft aan de herder. Hij is stu ...
De Puritein van de Hertenpolder
U kunt zich indenken, hoe hij een beeld schilderde van het mooie landschap van bomen en tuinen. En de jongens ? Ze lagen met open mond hem aan te gapen. Hij was een trouwe kerkganger. Hij had een vaste plaats ; jaar in, , jaar uit zat hij in de uiterst linkerhoek onder de galerij. Hij b ...
De Puritein van de Hertenpolder
— 't Gaot weer haarstweer worre, meent Janus.Stevig stapt hij door. De vaarstok voor zijn buik.— 's Jonge nog toe, prevelt hij, wat is de wereld veer van God of. Wat kan de mins ur van maoke! En toch eist God de wereld op. De aarde is des Heeren, mitsgaders hare volheid.Maar ...
De Puritein van de Hertenpolder
Zo leidt hem Mia naar de keuken. Dan kan opeens Janus het bord verhangen. Hij is er over heen. De pijn is hij kwijt. Het hardvochtige leven dat tegen hem aanstormde, had hem even pijn gedaan.Evert komt morgen! zegt hij.— Evert? vraagt Mia.— Jao, hie schreef me een brief. Toe ...
De Puritein van de Hertenpolder
XV. HET ZOMERSE WERK.Janus Veldstroo kan van alles. Weet zichzelf bizonder licht te redden. Maar er is één karwei, waar hij het land aan heeft en waarin hij dan ook zwak moet geheten worden. En dat is in het scheren van zijn baard. Daarom maakt hij tweemaal per week een ritje naar het dorp ...